Het Veerse Meer

In het hartje van Zeeland ligt het Veerse Meer, een veelzijdig kanovaarwater met een rijke flora en fauna.
Deze voormalige zeearm is door de Veersegatdam van de zee afgesloten en staat via een spuisluis in de Zandkreekdam in verbinding met Nationaal Park Oosterschelde, waardoor het water bijna zo zout is als zeewater en van prima kwaliteit. Het Veerse Meer heeft een lengte van 22 kilometer, hier en daar 1,5 klilometer breed en op sommige plaatsen 20 meter diep. Het meer ligt tussen de voormalige eilanden Noord-Beveland, Zuid-Beveland en Walcheren.
Sommige van de platen en oevers, die vroeger bij eb droogvielen, zijn gereserveerd als natuurgebied. Het merendeel van de platen is echter bestemd als recreatie-eiland, alwaar het goed vertoeven is. Bij wat meer wind is er altijd wel ergens beschutting te vinden in een van de kreken met uitbundige rietkragen. 
De kano is het vervoermiddel bij uitstek om deze zee van mogelijkheden te ontdekken. Geruisloos komt u op plekjes, die anders ontoegankelijk zouden blijven. Al peddelend bekijkt u de wereld vanuit een ander perspectief, u spot wellicht een ijsvogeltje in de Schengekreek en voelt u zich één met de elementen. Uw sportieve inspanningen worden aangenaam gecombineerd met zowel natuur- als cultuurbelevenissen.

Het meer was ooit zee, een stukje geschiedenis

Een combinatie van springtij en een zware noordwesterstorm zette in de nacht van 31 januari en 1 februari 1953 grote delen van Zeeland, Zuid-Holland en westelijk Noord-Brabant blank. Om dit te voorkomen werd het Deltaplan uitgevoerd. De eerste stap in een lange reeks van veiligheidsmaatregelen in het kader van het Deltaplan was de afsluiting van het Veersegat door de bouw van de Zandkreekdam en de Veerse Dam.  
Op 27 april 1961 eindigde de geschiedenis van het Veersegat en begon de toekomst van het Veerse Meer. Op die dag werden de schuiven gesloten van de zeven caissons die in het sluitgat waren gevaren. Het water van de Noordzee werd vanaf toen de toegang ontzegd. 

Inrichting Veerse Meer                                                 

Als gevolg van de afsluiting van het Veersegat kwam ruim tweeduizend hectare land permanent droog te liggen. Ruim zeventienhonderd hectare bleef water. 
Het peilbeheer wordt vooral aan de behoefte van de landbouw afgestemd: ’s winters een laag peil, zodat de polders snel het overtollige water kwijt kunnen raken, ’s zomers een hoger peil om de akkers tegen verdroging te beschermen. Het in- en uitlaten van het water om het peil te regelen, gaat vooral via de Spuisluis in de Zandkreekdam, genaamd Katse Heule.  Dankzij dit doorlaatmiddel kan er gemiddeld veertig kubieke meter zout water per seconde uit de Oosterschelde naar het Veerse Meer stromen. Bij eb stroomt evenveel water uit het Veerse Meer naar de Oosterschelde.